Ζούμε σε μία εποχή που λίγοι, έως ελάχιστοι, γνωρίζουν τι πάει να πει tactical espionage action games. Ίσως αυτό έχει μεταφραστεί ως stealth gaming πλέον αλλά το one man army δύσκολα ξεχνιέται από τους παλιούς gamers. Παρότι αρκετοί ξεκίνησαν με τη σειρά Metal Gear εμείς δε θα διστάσουμε να πούμε εξ αρχής ότι το Left Alive πιο πολύ προς το Syphon Filter φέρνει. Η Square Enix είναι μία εταιρεία που δε δίσταζε να ρισκάρει. Από την αρχή κιόλας που ανακοινώθηκε το Left Alive, είχαν όλοι αμφιβολίες. Και αυτό, όχι τόσο για τα χρήματα της επένδυσης, αλλά για το ότι υπήρχε πλήρης άγνοια από αρκετούς gamer για την κυκλοφορία του τίτλου. Η εταιρεία όχι απλά κράτησε χαμηλούς τόνους, αλλά άφησε στην αφάνεια το παιχνίδι ‘’αρνούμενη’’ να δώσει χρήματα για τη προώθησή του. Προσωπικά είχα ξεχάσει ότι θα κυκλοφορούσε. Αν προσπαθήσει κάποιος να δει ‘’έξω από το κουτί’’ θα καταλάβει ότι η χρησιμοποίηση ενός πρώην Metal Gear Solid team member όπως ο Yoji Sinkawa θα έφερνε το Left Alive κοντά σε παίκτες της γνωστής σειράς. Το θέμα είναι ότι είμαστε στο 2019. Όχι στο 1997. Οι μηχανές έχουν αλλάξει. Οι απαιτήσεις αν όχι μεγαλύτερες είναι σίγουρα διαφορετικές και πιο υψηλές. Και εγώ λατρεύω το Nokia 3330 αλλά δε το κρατώ πλέον πάνω μου. Το Left Alive ήταν ‘’καταδικασμένο’’ εξ αρχής να διχάσει τους παλαιούς με τους νέους gamer. Να διχάσει τη γενιά του Metal Gear 1 και Syphon Filter με τη γενιά του Fortnite και του Apex. Έτσι ήταν ευκαιρία να δούμε αν υπάρχει ακόμα ίχνος νοσταλγίας στο community. Όπως είχαμε αναφέρει ξανά στη Κύπρο κοιτάμε αν ο τίτλος αξίζει τα χρήματα του. Η τιμή του Left Alive βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα ακόμα. Το παιχνίδι το απολαύσαμε στο Steam με επεξεργαστή τον i56600k ενώ χρησιμοποιήσαμε την Asus 1060GTX σε σχέση με το προηγούμενο Review που είχαμε την Asus960GTX.
Όπως πάντα έτσι και τώρα αρχικά θα δούμε το σενάριο. Το Left Alive είναι σαφώς επηρεασμένο από το Ρωσικό στοιχείο και κυρίως σύγχρονες ‘’εμφύλιες’’ διαμάχες στην Ουκρανία και στη Κριμαία. Είδαμε αρκετά στοιχεία που έμοιαζαν με περιστατικά όπως ο πόλεμος στο Donbass και το Donesk. Όπως και να έχει εδώ έχουμε δύο ‘’δημοκρατίες’’, την Ruthenia και την Garmoniya οι οποίες συγκρούονται μεταξύ τους, με τη δεύτερη να επικρατεί. Η ιστορία διαδραματίζεται στην πόλη Novo Slava. Παρότι πολεμικός τίτλος σε πολλά σημεία του παιχνιδιού, οι παραγωγοί προσπάθησαν να περάσουν σοφά και όμορφα μηνύματα στη νεολαία και όχι μόνο. Πρωταγωνιστές είναι 3 πρόσωπα. Ο πιλότος Shuvalov ο οποίος παλεύει μόνος του απέναντι σε πολλούς. Η αστυνομικός Olga που ξέρει αρκετά για τους Garmo καθώς κάποτε ήταν στο πλευρό τους και τέλος ο κατάδικος Leonid που αφορά την αντίσταση της Ruthenia.
Όπως καταλάβατε εμείς είμαστε στο στρατόπεδο της Ruthenia και προσπαθούμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι του πολέμου. Το σενάριο δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα. Προσωπικά μου άρεσε που υπάρχει πολεμικό σκηνικό αλλά ταυτόχρονα μέσα από τον ηρωισμό των προσώπων υπάρχουν μηνύματα κατά του πολέμου. Το κακό είναι ότι για ακόμα μία φορά το σενάριο αυτό το έχουμε δει. Δεν υπάρχουν πλέον ιδέες και αυτό είναι γεγονός από το gaming μέχρι τη ποίηση και από τη μουσική μέχρι το cinema.
Παρότι το σενάριο παίζει σημαντικό ρόλο σε τέτοια παιχνίδια, περιμέναμε τουλάχιστον το gameplay να μας βουλώσει το στόμα. Αδίκως. Υπάρχουν αρκετά προβλήματα και μάλιστα σοβαρά. Δεν θα αναφερθώ τόσο στο menu το οποίο είναι δύσχρηστο αλλά κυρίως στο προβληματικό A.I. , στο εκνευριστικό shooting και στην πλήρης ανυπαρξία stealth killing. Πως είναι δυνατόν να λέγεται stealth ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε, και να μην υπάρχει πνιγμός, φόνος με μαχαίρι ή κάτι που να μας επιβραβεύει που πήγαμε sneaking πίσω από τον εχθρό. Μιλώντας για εχθρούς τι να πω. Αθάνατοι. Την πρώτη φορά που σημάδεψα στο κεφάλι κάποιον είπα ‘’οκ 3 εχθροί 3 headshots’’. Μάταια. Μάλλον το κρανίο τους ήταν από σίδερο και τιτάνιο. Υπάρχει μεγάλη δυσαναλογία μεταξύ shooting και dps meter. Αυτό το γεγονός, μετατρέπει αυτομάτως τον τίτλο σε δύσκολο.
Το να είναι δύσκολο ένα παιχνίδι είναι πρόκληση απλά εδώ δεν υπάρχει τρόπος να τη γλιτώσεις. Για να το τερματίσετε απλά αποφύγετε να συναντήσετε τον οποιοδήποτε. Αν σας βρουν είστε νεκροί απλά. Η στόχευση είναι προβληματική ενώ περιμέναμε να υπάρχουν στοιχεία covering ή έξυπνου sneaking. Υπάρχουν αμέτρητα πράγματα που θα μπορούσε η εταιρεία να εισάγει με τόσα κτήρια κατεστραμμένα και τόσο ποικίλο ground. Δυστυχώς κουραστήκαμε να περάσουμε πίστες και δεν κουραστήκαμε γιατί απλά το game ήταν από τη φύση του δύσκολο. Είναι δύσκολος ο χειρισμός.
Το θετικό με το Left Alive είναι ότι θυμηθήκαμε τα παλιά. Μόνο που κόλλησα στο τοίχο και κοίταξα προς τη πίσω πλευρά θυμήθηκα πολλά. Μόλις ένιωσα την ατμόσφαιρα αμέσως μου ήρθε στο μυαλό το Syphon Filter και το Gear 1. Οι μάχες ειδικά θυμίζουν αρκετά τις παλιές καλές εποχές. Αν και προβληματικό, ο σχεδιασμός των χαρακτήρων, των ρομπότ, τον κατεστραμμένων κτηρίων δεν είναι κακός. Ίσως υπάρχει μία ‘’ακαταστασία’’ αλλά κάνει το Left Alive να μοιάζει με Retro gaming. Δεν βρήκαμε ούτε ένα bug, πολύ σπάνιο για game εν έτη 2019. Μέχρι στιγμής το Left Alive μας έκανε απλά να πούμε ότι σίγουρα θα υπάρξει ‘’come back’’ από την εταιρεία. Να είστε σίγουροι για αυτό. Αργά η γρήγορα η Enix δεν πρόκειται να αφήσει τις αστοχίες αυτές ανεκμετάλλευτες.
Τα γραφικά του παιχνιδιού δεν θα πούμε ότι είναι κακά. Απλά δεν είναι γραφικά σύγχρονης εποχής. Έχουμε συνηθίσει διαφορετικά πράγματα σήμερα. Ξεχνά όμως κανείς από πού ξεκινήσαμε. Διαφημίζουμε συνέχεια κάρτες γραφικών, συστήματα τα οποία κοστίζουν 2 περιουσίες αλλά ξεχνάμε από πού ξεκινήσαμε να παίζουμε παιχνίδια. Τα τετραγωνάκια και τα pixels του Carmagedon δεν μας ενοχλούσαν κάποτε. Όπως και να έχει ναι τα γραφικά δεν ήταν ότι περιμέναμε εν έτη 2019. Όμως δεν μας χάλασαν και τόσο. Ίσα ίσα ηρέμησαν και τα μάτια μας από τις συνεχής κυκλοφορίες με τα χρώματα να φτάνουν 10ψήφιους αριθμούς. Gaming δεν είναι τα γραφικά. Gaming είναι κάτι άλλο πιο βαθύ που ίσως κάποιοι κρύβουν στο συρτάρι τους και στις κούτες τους στο πατάρι.
Ένα από τα αρνητικά επίσης του τίτλου είναι η υπερβολική μικρή διάρκεια. Το βγάλαμε εντός 14 ωρών περίπου. Η αλήθεια είναι δε κάναμε όλα τα sides αλλά να προσθέσουμε άλλες 2-3 ωρίτσες με το ψάξιμο του χάρτη. Τα sides αφού τα αναφέραμε είναι save civilians φάση. Λίγο κουραστικό επίσης. Kάτι το οποίο περιμέναμε να σώσει τη κατάσταση ήταν τα Cutscenes και η ηθοποιία. Τομείς που συνδέονται με το σενάριο. Όπως είχε πει κάποτε και ένας μεγάλος gamer, ‘’αφού δεν παίξαμε game, ας το απολαύσουμε σαν ταινία’’. Και εδώ όμως δεν μείναμε πολύ ευχαριστημένοι. Δεν είναι κακό αλλά νομίζω στο Left Alive 2 θα γίνει σοβαρή δουλειά. Κάτι πήγε X με αυτό το game. Αγαπάς να το μισείς. Μισείς να το αγαπάς. Το πιάνεις στα χέρια σου και πριν βάλεις το cd ή το κωδικό θυμάσαι όταν ήσουν 7 ετών και αγόραζες το Syphon.
Ένα από τα θετικά του παιχνιδιού είναι ο ήχος. Νομίζω ότι η μουσική του παιχνιδιού όπως και τα ηχητικά εφέ, είναι ο καλύτερος τομέας. Hidenori Iwasaki. Χρόνια στις μασχάλες της Enix με εξαιρετικές δουλειές. Δεν μένω έκπληκτος καθώς ο άνθρωπος ξέρει τι πάει να πει πεντάγραμμο. Φυσικά ξεχωρίσαμε τη μουσική των trailer αλλά και αρκετά σημεία εντός του παιχνιδιού που ταίριαζαν απόλυτα με τις σκηνές.
https://www.youtube.com/watch?v=EK2OrqHVY3A
Εν κατακλείδι νομίζω ότι η Square Enix αδικεί τον ίδιο της τον εαυτό με το Left Alive. Δεν είναι απλά να πούμε είναι κακό ή είναι καλό. Απλά είναι κρίμα. Υπάρχει κόσμος εκεί έξω που δύσκολα θα δώσει 60 ευρώ για ένα τέτοιο game αλλά υπάρχει και κόσμος κυρίως παλαιότεροι που θα έδιναν και παραπάνω αν τα άξιζε. Δεν έχει να κάνει με το χρηματικό τόσο αλλά με το τι περιμένεις. Βλέπεις τίτλους που φέρνουν νοσταλγία να αποτυγχάνουν και στεναχωριέσαι και εσύ ο ίδιος. Αρκετά προβληματικός τίτλος λοιπόν, με το gameplay να είναι κάτω του μετρίου. Τα γραφικά είναι απλά κάτι που δεν έχουν συνηθίσει οι νέες γενιές ενώ ο ήχος είναι εξαιρετικός. Το σενάριο είναι μέτριο αλλά δυστυχώς με τον τρόπο που παρουσιάστηκε σε αφήνει παντελώς αδιάφορο. Πιστεύω πραγματικά ότι θα υπάρξει Left Alive 2 καθώς η Square Enix δεν είναι εταιρεία που αφήνει έτσι τα πράγματα. Θέλει πολλές διορθώσεις και σίγουρα αυτή τη στιγμή δεν θα είναι στις πρώτες επιλογές κάποιου για αγορά. Όταν όμως η τιμή έρθει σε φυσιολογικά επίπεδα νομίζω αξίζει να το τιμήσει κάποιος έστω για τη νοσταλγία που σου προσφέρει καθώς και για την ατμόσφαιρα. Ευχαριστούμε την G3Greatgames για τη χορηγία του τίτλου.
https://www.greatgames.com.cy/p-17879-left-alive-ps4.aspx
http://www.g3greatgames.com.cy