Δεκαετία του 90′. Ίσως η χρυσή για αρκετούς δεκαετία του gaming. Τότε που τα games είχαν άλλη αίγλη. Τότε που η αγορά ενός παιχνιδιού δεν ήταν κάτι το απλό. Μία εποχή που δεν υπήρχαν και τόσα Reviews. Δεν υπήρχε ενημέρωση. Δεν ήξερες πραγματικά τι γινόταν. Από που και πως. Κολλούσες σε ένα σημείο αλλά δεν υπήρχαν walkthrough ή youtube. Είχα δει τότε μικρός σε ένα μαγαζί απέναντι από το φροντιστήριο αγγλικών ένα κουτί του PS1 που έγραφε MediEvil. Παρόλα αυτά πως να το μεταφράσεις. Μεσαιωνικό κακό; Και τι σημαίνει όλο αυτό.

Εξώφυλλο έναν σκελετό που τον φοβόσουν και γελούσες ταυτόχρονα. Πως να πείσεις τους γονείς σου να στο αγοράσουν. Ήμουν 9 τότε. Όπως και να έχει το MediEvil βρέθηκε στα χέρια που από τύχη καθαρά. Είχα τρελαθεί με το γεγονός ότι ασχολήθηκα με ένα τρισδιάστατο παιχνίδι για πρώτη φορά με έκανε να αισθάνομαι ”ανώτερος”. Hack n’ Slash λένε μερικοί. Τι είναι αυτά. Εμείς δε ξέραμε τίποτα.

Ξέραμε όμως τον Sir Daniel Fortesque ο οποίος με τις έξυπνες ατάκες του, με τα καμώματά του, με τις κινήσεις του, ακόμα και με τη γκαντεμιά του, μας έκανε να τον αγαπήσουμε. Η Sony μυρίστηκε τελευταία όλη αυτή την αμέτρητη νοσταλγία που έχει πιάσει αρκετούς ”παππούδες” του gaming και σκέφτηκε να επαναφέρει αρκετά games της τότε εποχής στη κονσόλα του PS4. Έτσι και έγινε.

Το MediEvil μεταφέρετε στην κονσόλα του PS4, έτσι ώστε να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι καινούργιοι. Το MediEvil αποτελεί τέκνο της Millenium Interactive η οποία μετανομάστηκε σε SCE Cambridge Studio. Πλέον εν έτη 2019, η Other Ocean Emeryville προσπάθησε να μας φέρει όσο πιο κοντά γίνεται στο πρώτο τίτλο με ότι και αν σημαίνει αυτό.

Σεναριακά η Other Ocean δεν άλλαξε κάτι. O Μύθος του Sir χτίστηκε πάνω σε ένα ψέμα. Ο ήρωας μας σκοτώθηκε πρώτος σε μία μάχη που έγινε πολλά χρόνια πριν. Η κοινοπολιτεία της Gallowmere απειλείτε από τον μάγο Zarok ο οποίος στη προσπάθεια του να αναστήσει τους δικούς του, ανασταίνει και τον Daniel Fortesque ο οποίος θα προσπαθήσει να εκδικηθεί. Απίστευτο γέλιο μέσα από τις ατάκες αλλά και από την ίδια τη φιγούρα του Fortesque, ο οποίος είναι τραγελαφικός.

Το όλο σκηνικό που έχει στηθεί γύρω από τον ήρωα είναι φανταστικό. Όλοι τον κοροϊδεύουν που έφαγε βέλος και πέθανε πρώτος στη μάχη. Πόσο ατυχία πραγματικά. Απίθανα σκηνικά που μας θυμίζουν ταινίες του Tim Burton με τους νεκρούς, και το μεσαιωνικό στοιχείο να κυριαρχεί παντού. Απίθανες ατάκες που ανεβάζουν αρκετά το πήχη στο παιχνίδι.

Το MediEvil εξελίσσετε σε ένα χάρτη 20 διαφορετικών επιπέδων χωρίς την βοήθεια checkpoints μιας και οι πίστες είναι αρκετά σύντομες και περιεκτικές. Υπάρχει πληθώρα όπλων που ο χαρακτήρας μας μπορεί να επιλέξει, όπως σπαθί, ασπίδα, daggers, βαλλίστρες κ.α. Οι μάχες είναι στο γνωστό στυλ των Hack and Slash games, με τη διαφορά απλά ότι εδώ η εταιρεία μας βάζει αρκετές επιλογές στο θέμα κάμερας και οπτικής γωνίας του παιχνιδιού.

Όσο προχωράμε δεν υπάρχει lvl Up όμως αναπτύσσουμε ικανότητες και ιδιότητες όπως το να ρίχνουμε φωτιά στους αντιπάλους μας κ.α.. Όσο περνούν οι πίστες θα μπορούμε να συλλέγουμε πληροφορίες για διάφορα αντικείμενα τα οποία βρίσκονται σε πιο πίσω επίπεδα. Μαντέψτε τι σημαίνει αυτομάτως αυτό. Μετά από κάθε επίπεδο συνήθως καραδοκεί ένα boss το οποίο μας δίνει αρκετά καλούδια. Η ολοκλήρωση της πίστας κατά ποσοστό 100% έχει το νόημά του. Κάθε φορά που χάνουμε ενέργεια υπάρχουν 2 τρόποι αναπλήρωσης. Αρχικά με διάσπαρτες πηγές ενέργειας που βρίσκουμε ή με φίλτρα τα οποία αγοράζουμε ή παίρνουμε ως drop.

Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι πανέμορφα. Φάνηκε η δουλειά και οι extra πινελιές τις εταιρείας. Όμορφα τοπία και σουρεαλιστικά σκηνικά, με το νεκρικό στοιχείο να κυριαρχεί παντού. Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές οι χαρακτήρες είναι σαν πλαστικοί και δεν υπάρχει αληθοφάνεια. Επίσης το παιχνίδι παραείναι εύκολο. Και δεν είναι θέμα μαγκιάς.

Η μουσική του παιχνιδιού είναι φανταστική. Ίσως μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε ως φαντασμαγορική. Composers από τους λίγους, οι Andrew Barnabas και Paul Arnold έκαναν μία φανταστική δουλειά με το ”Return to the Greveyard” να ξεχωρίζει.
Εν κατακλείδι το MediEvil Remake αξίζει τα χρήματά του και με το παραπάνω. Ένα πανέμορφο παιχνίδι της κλασσικής εποχής των PS1 τίτλων. Άψογα γραφικά και όμορφο-απλοϊκό gameplay σε συνδυασμό με χιούμορ και άφθονη δράση. Ίσως από τα καλύτερα Remake της εποχής του. Ευχαριστούμε τη Sony Playstation Cyprus για τη χορηγία του τίτλου.


